Solasaldi honetan, euskal dantzaren transmisioari, haren hauskortasunari eta etengabe aldatzen ari den mundu batera egokitzeko beharrari buruz hausnartzeko gonbita egingo zaigu. Errepikapen hutsetik urrun, tradizioa sorkuntzarako espazio bizia da, kontakizun eta zentzu berriak sortzeko gai dena.
Ikuspuntu horretatik, galdera hauek mahaigaineratzen dira: nola eraldatu galdu gabe? Nola eutsi jarraitutasunaren eta berrikuntzaren, memoriaren eta etorkizunaren arteko oreka hauskorrari?
